MIEJSCA BLISKIE I DALEKIE
TE, KTÓRE WARTO ZOBACZYĆ
Asyż, Włochy
Zajaśniał nad światem jak wschodzące słońce* 2013.03.26
W słonecznej Umbrii, pełnej otulonych delikatną mgiełką wzgórz i fascynujących średniowiecznych miasteczek, leży Asyż. Miejsce wiecznego spoczynku Franciszka – obecnie jednego z najbardziej czczonych świętych.
Asyż
„To był chyba Amerykanin, wysoki młody blondyn o zwalistym cielsku, w dżinsach i sandałach. Stał i patrzył z głupawym uśmieszkiem na ludzi klęczących wokół ołtarza pod niszą. I żuł gumę, ostentacyjnie, drażniąco, hałaśliwie. Czuł się wyższy (i był wyższy, bo stał), mniej głupi. Jak długo się tak czuł, nie wiem. Pamiętam tylko, że oczy zmieniały mu się powoli, jakby zdziwione, że jego demonstracja napotyka obojętność modlącego się tłumu, a uśmieszek spełzał z nalanej twarzy i zastygał w dziwnym skurczu. Przestał mlaskać, a potem nagle wypluł gumę i wcisnął ją wstydliwie do kieszeni, uklęknął najpierw na jedno kolano, potem na drugie, i pochylił głowę. Tę scenę zapamiętam do końca życia, chociaż nigdy jej pewnie nie pojmę. Gdyby mi ją opowiedziano, być może nie uwierzyłbym. Ale ja to widziałem.”
Waldemar Łysiak „Wyspy zaczarowane”
Święty Franciszek z Asyżu przyszedł na świat w 1181 lub 1182 roku jako syn bogatego kupca Pietra Bernardone. Na chrzcie otrzymał imię Giovanni Battista, jednak z powodu francuskiego pochodzenia matki częściej był nazywany Francesco. Jako młodzieniec Franciszek nie stronił od uciech życia i był jednym z liderów lokalnej „złotej” młodzieży. Koledzy cenili go za szczerość, otwartość i wielkoduszność.
W 1202 roku wziął udział w wojnie pomiędzy Asyżem i Perugią, w wyniku czego trafił na rok do więzienia. Życie w odosobnieniu i dokonane tam przemyślenia, a także ciężka nierozpoznana choroba, na którą cierpiał, skłoniły go do wewnętrznej przemiany. Postanowił zerwać z dotychczasowym życiem, zajął się posługą chorym, modlitwą.
Asyż
W 1205 roku w małym kościółku św. Damiana nieopodal Asyżu Franciszek usłyszał głos Chrystusa wołającego prosto z krzyża: „Franciszku, odbuduj mój upadający kościół”. Franciszek zrozumiał to dosłownie, po czym sprzedał sukno i przekazał pieniądze na renowację kaplicy. Stało się to zresztą przyczyną konfliktu z ojcem, po którym Franciszek zrezygnował ze swego przynależnego dziedzicznie majątku i opuścił dom. Przywdział brązowy habit i rozpoczął życie zakonnika – wędrującego i głoszącego Słowo Boże. Żył z jałmużny. Z czasem dołączyło do niego wielu innych, pragnący wieść podobny żywot, którego naczelnym przesłaniem było krzewienie Ewangelii, ubótwo i posłuszeństwo Kościołowi.
Franciszek był wielkim piewcą cudu stworzenia, głosił, że z szacunkiem i miłością należy traktować całość Bożego Dzieła – a więc przede wszystkim bliźnich, ale również przyrodę, środowisko naturalne, zwierzęta (głosił nawet kazania do ptaków, poskromił na oczach tłumu wilka w Gubbio).
W 1210 roku Franciszek udał się do papieża Innocentego III i uzyskał od niego zatwierdzenie reguły Braci Mniejszych. Franciszek miał przyśnić się papieżowi jako postać podtrzymująca chwiejące się mury Lateranu. Tak powstał zakon Franciszkanów. Z kolei w 1212 roku towarzyszka duchowa Franciszka św. Klara otrzymała od niego habit i założyła żeńskie odgałęzienie Franciszkanów – zakon Pań Ubogich czyli Klarysek.
Wraz z krzyżowcami Franciszek odbył również podróż na wschód, choć nie wojował z mieczem, a pragnął głosić pokój, miłość i nawracać ludzi. W Egipcie spotkał się z sułtanem Melek-el-Kamelem, którego chciał przekonać do chrześcijaństwa. Zaproponował mu próbę, by ten rozpalił wielki ogień, przez który przejdą Franciszek i derwisze sułtana, a Bóg uczyni sąd i jeśli zechce, to Franciszek przejdzie nietknięty. Jednak derwisze sułtana nie podjęli wyzwania, sam sułtan zaś odesłał Franciszka, dając mu na drogę specjalny firman, by nikt nie skrzywdził go w trakcie nawiedzenia Ziemi Świętej. Spotkanie Franciszka z sułtanem potwierdzają m.in. kroniki muzułamanów i krzyżowców.
Asyż
Św. Franciszek z Asyżu brał udział w obradach soboru Laterańskiego IV. Jest autorem pierwszej szopki betlejemskiej - urządził ją w Greccio. W roku 1224 roku Franciszek otrzymał stygmaty – pierwsze bez wątpliwości potwierdzone w historii kościoła. Za życia Franciszka niemal nikt o tym nie wiedział, do wiadomości ogólnej tajemnica ta dotarła dopiero po jego śmierci w 1226 roku.
Franciszek został pochowany w Asyżu – początkowo w kościele św. Jerzego, a następnie z obawy przed wykradzeniem jego relikwii przeniesiony został w obecne miejsce spoczynku, do specjalnej kapliczki pod bazyliką. Świętym został już w dwa lata po śmierci, na ołtarze wyniósł go papież Grzegorz IX.
Grób św. Franciszka z Asyżu został odnaleziony w 1818 roku, a jego szczątki zostały zidentyfikowane na zlecenie papieża Piusa VII. Zbudowano też nowy grobowiec, który do dzisiaj odwiedzją pielgrzymi.
Świety Franciszek z Asyżu jest głównym patronem Włoch. W 2013 roku na jego cześć imię Franciszek przyjął nowy papież - Jorge Mario Bergoglio.
Asyż, czerwiec 2003
* Tak powiedział o Franciszku Dante Alighieri
Tylko podróż jest prawdziwym życiem, jak i prawdziwe życie jest podróżą.
Jean Paul
Galeria - Asyż
... ... ... ... ...
Święty Franciszek z Asyżu
Święty Franciszek z Asyżu
Copyright © 2013 www.bliskieidalekie.pl | Designed by melonio.pl
Polityka prywatności cookies